Artık Ankara’ya veda zamanın geldi sanırım. Yani en azından öğrenci olarak veda ediyorsun bize. Ne demeliyim bilmiyorum açıkçası. Bu yazıyı neden yazdığımı da bilmiyorum. Belki de bana yıllığında yazı yazmam için bir köşe ayırmadığın içindir. :) Sen giderken buralardan aklımda hep güzel anılar ve bunların yanında şu koca 4 seneye sığdıramadığımız, yaşayamadığımız güzel şeyler var. Öyle de kalacaklar sanırım artık. Kim bilir belki de bu uzaklık, ayrılık bize yarayacaktır. Çünkü ben senin için hep gittiğim zamanlarda kıymetli oldum. Yine uzak olunca neler değişir bilemiyorum. Amerika kadar uzak olur musun yine onu da bilemiyorum doğrusu…
Her neyse sonuç olarak gidiyorsun işte… Diyecek daha fazla bir şey yok zaten. Git bakalım… Yolun, bahtın açık olsun. Güle güle…
